Καταδίκη Ουγγαρίας για ταπεινωτική μεταχείριση ανθρώπων που αιτήθηκαν ασύλου

Τα γεγονότα

Η οικογένεια έφτασε στην Ουγγαρία το 2017 και υπέβαλε αίτηση ασύλου. Στις 19 Απριλίου 2017 το Γραφείο μετανάστευσης και άσυλου αποφάσισε την φιλοξενία της οικογένειας στη ζώνη «τράνσιτ» Röszke σε οίκημα 13 τ.μ., με κουκέτες χωρίς κάγκελα προστασίας. Σύμφωνα με τους αιτούντες, το καλοκαίρι ήταν εξαιρετικά ζεστό και ο εξαερισμός ανύπαρκτος. Υπήρχε κοινός χώρος για οικογένειες και ορισμένες περιορισμένες δραστηριότητες για τα παιδιά.

Στις 29 Ιουνίου 2017, οι αιτούντες μεταφέρθηκαν σε τμήμα απομόνωσης εντός της ζώνης «τράνσιτ», επειδή η αιτούσα μητέρα και τα παιδιά είχαν ηπατίτιδα Β. Εκεί, δεν υπήρχε ούτε βρεφική κούνια, ούτε υπήρχε δυνατότητα κοινής χρήσης ψυγείου ή πλυντηρίου ρούχων, χωρίς δραστηριότητες για τα παιδιά, στα οποία δόθηκε μόνο άμμος για να παίξουν.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Ουγγαρίας, στα αιτούντα παιδιά δίδονταν τρία γεύματα την ημέρα, με φρούτα και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, οι αιτούντες ισχυρίστηκαν ότι το φαγητό ήταν ανεπαρκές για τα παιδιά και ότι η μητέρα δεν μπορούσε να εφοδιαστεί ούτε καν με ρούχα μητρότητας. Οι αιτούντες λάμβαναν βασική ιατρική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων επισκέψεων στο νοσοκομείο χωρίς ψυχιατρική φροντίδα, ενώ σύμφωνα με τους αιτούντες, οι άνδρες φύλακες των εγκαταστάσεων ήταν παρόντες ακόμη και κατά τη διάρκεια γυναικολογικών εξετάσεων.

Λόγω του ότι πατέρας ζήτησε άσυλο για τρίτη φορά, δεν είχε δικαίωμα παροχής τροφής από τις αρχές τρεφόμενος από σκουπίδια, αν και οι αρχές δήλωσαν ότι δεν είχε μείνει ποτέ πεινασμένος και θα μπορούσε να λάβει φαγητό από ΜΚΟ ή να αγοράσει φαγητό. Ως εκ νέου αιτών ασύλου, η κυβέρνηση είχε κατ ‘αρχήν αποφάσισε να μειώσει ή ακόμη και να αποσύρει υλική ενίσχυση για αυτόν. Αλλά μια τέτοια απόφαση, όπως αναφέρει το δικαστήριο, θα έπρεπε να περιέχει λόγους για τη μείωση ή άρνηση παροχής τροφής και θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη η αρχή της αναλογικότητας.

Η απόφαση του δικαστηρίου

Το Δικαστήριο εστίασε στην απόφαση του ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο αιτών δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τη ζώνη «τράνσιτ» χωρίς να χάσει την εξέταση της αίτησής του για άσυλο και εξαρτιόταν από τις ουγγρικές αρχές. Συνολικά, οι αρχές δεν αξιολόγησαν επαρκώς τις περιστάσεις για την οικογένεια και τον ίδιο τον πατέρα πριν του αρνηθούν τρόφιμα, οδηγώντας σε παραβίαση του Αρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σύμφωνα με το οποίο «κανείς δεν επιτρέπεται να υποβληθεί σε βασανιστήρια, ούτε σε ποινές ή μεταχείριση απάνθρωπη ή εξευτελιστική».

Το Δικαστήριο σημείωσε ότι η Ουγγαρία ήταν υποχρεωμένη να λάβει υπόψη την ειδική κατάσταση των ανηλίκων και της εγκύου γυναίκας του. Ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε εξατομικευμένη αξιολόγηση των αναγκών των αιτούντων αυτή η υπόθεση.

Επιπλέον το Δικαστήριο έκρινε πως χωρίς καμία επίσημη απόφαση των αρχών και δυνάμει μιας υπερβολικά ευρείας ερμηνείας μιας γενικής διάταξης του νόμου, της κράτησης των αιτούντων η περίπτωση της οικογένειας δεν μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμη. Κατά συνέπεια, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην παρούσα υπόθεση δεν καθορίστηκε νομική βάση για την κράτηση των αιτούντων.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης, ότι η έλλειψη τροφής και οι όροι διαμονής για την έγκυο γυναίκα και τα τρία ανήλικα παιδιά μαζί με τον πατέρα που δόθηκαν εν γνώση των αρχών συνιστούν παραβίαση του Άρθρου 3 που αφορά την απαγόρευση απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ανθρώπων.

Παράλληλα έκρινε ότι η παραμονή των αιτούντων στη ζώνη διέλευσης «τράνσιτ» ισοδυναμούσε με de facto στέρηση της ελευθερίας απουσία επίσημης απόφασης των αρχών και τυχόν διαδικασιών με τις οποίες η νομιμότητα της κράτησής τους θα μπορούσε να αποφασιστεί .

Μετά την εξέταση της αίτησής της οικογένειας, δόθηκε τελικά στους αιτούντες άδεια εισόδου, ώστε να μείνουν προσωρινά στην Ουγγαρία. Στις 25 Αυγούστου 2017 οι αιτούντες έφυγαν για τη Γερμανία, όπου αργότερα τέθηκαν υπό διεθνή προστασία

Ανταπόκριση Στρασβούργο Κώστας Δαβάνης

www.ertnews.gr